zioła moczopędne

Usuwanie toksyn ziołami

Jednym ze sposobów leczenia wielu chorób jest zwiększenie intensywności pracy układu moczowego. W organizmie poprzez dostarczany pokarm i powietrze gromadzi się ogromna ilość zanieczyszczeń i toksyn. Najskuteczniejszą drogą pozbycia się ich jest właśnie układ moczowy.

Naturalnie najlepiej

Można oczywiście wywołać większe wydalanie moczu farmakologicznie, jednak jest to droga, która dostarcza kolejną dawkę toksyn do ciała. Najlepsze pod względem skuteczności i właściwości zdrowotnych są zdecydowanie zioła moczopędne (sprawdź rodzaje).

Do najczęściej polecanych ziół moczopędnych należą:zioła moczopędne

1. Mniszek lekarski – posiada silne działanie moczopędne połączone z odtruwającym. Jest to doskonałe zioło dla osób cierpiących na dolegliwości, które źródła mają w nerkach, żołądku i trzustce.

2. Jałowiec pospolity – najczęściej polecany jest w przypadku wystąpienia kamicy nerkowej. Działa moczopędnie, a także znacznie pobudza apetyt, czym przyśpiesza powrót do zdrowia.

3. Mącznica lekarska – zioło to jest szczególnie polecane wszystkim tym, którzy cierpią na infekcje dróg moczowych. Zapobiega im, a także pomaga w leczeniu przewlekłego zapalenia pęcherza moczowego.

4. Pokrzywa zwyczajna – posiada bardzo silne działanie moczopędne, dzięki czemu bardzo skutecznie odtruwa cały organizm z nagromadzonych w nim toksyn i substancji szkodliwych. Jest również bardzo polecana w przypadku infekcji układu moczowego z powodu działania oczyszczającego.

Atopowe zapalenie skóry u dzieci

Atopowe zapalenie skóry jest coraz częściej występującą chorobą skóry wieku wczesnodziecięcego i jednym z najpoważniejszych problemów dermatologiczno-alergologicznych. Atopowe zapalenie skóry jest przewlekłą, nawrotową chorobą zapalną, która rozpoczyna się zwykle we wczesnym dzieciństwie. Jej  charakterystyczne objawy to: świąd, suchość skóry, zmiany zapalne o charakterze wyprysku oraz pogrubienie naskórka (liszajowacenie).

chorobaAtopowe zapalenie skóry u dzieci jak również u osób dorosłych może współistnieć z innymi chorobami atopowymi np.: astmą oskrzelową, alergicznym nieżytem górnych dróg oddechowych, pokrzywką i alergią pokarmową.

Wśród istotnych czynników środowiska mających znaczenie w rozwoju atopowego zapalenia skóry należy wymienić alergeny, które wnikają do organizmu przez: układ oddechowy, przewód pokarmowy i przez skórę.

Alergenami, które mają silne właściwości uczulające u chorych na atopowe zapalenie skóry są: alergeny kurzu domowego – roztocze, naskórek i sierść zwierząt, strzępki i zarodniki grzybów, pyłki roślin  oraz pokarmy (jaja, mleko, ryby, orzechy, soja).

Naskórek pacjentów z ASZ charakteryzuje się obniżoną zawartością ceramidów, sfingolipidów i wolnych kwasów tłuszczowych. Ceramidy odpowiadają za utrzymanie prawidłowego poziomu wilgotności, szczelność bariery naskórkowej, odpowiadają także za połączenia i przekaz markerów pomiędzy komórkami naskórka oraz za regulację wzrostu, różnicowania, apoptozy i złuszczania warstwy rogowej (korneocytów).

Objawy zespołu Tourette’a

Zaburzenia związane z występowaniem zespołu Tourette’a dotykają średnio 1-5 na  1000 – 10 000 osób. W delikatnej formie przybierają one formę tików głosowych oraz motorycznych, jednak poważniejsze przypadki choroby charakteryzować się mogą np. dużą nadpobudliwością fizyczną oraz mimowolnym przeklinaniem i ordynarną gestykulacją.

TourettePoczątkowe objawy mogą być widoczne w okresie dorastania, między okresem dziecięcym oraz nastoletnim. Oprócz tików ruchowych i wokalnych, osoba cierpiąca na zespół Tourette’a może przechodzić stany świadczące o zaburzeniach koncentracji, nadpobudliwości i brakiem kontroli nad niektórymi odruchami. Początkowe tiki przychodzą najczęściej w postaci łagodnej, a objawiają się zauważalnym, intensywnym mruganiem, mlaskaniem, chrząkaniem, a także niekontrolowanymi ruchami głowy oraz ramion.

Jako schorzenie przewlekłe, zespół Tourrete’a może całkowicie uniemożliwić choremu normalne funkcjonowanie. Bardziej złożone tiki, objawiające się w cięższej odmianie choroby, znacznie ograniczają bezpieczeństwo chorych oraz otoczenia. Zauważalny jest brak świadomej koordynacji ruchowej oraz kontroli nad aktywnością fizyczną objawiającą się chaotycznymi, nieprzewidywalnymi gestami, np. nagłym podskakiwaniem, kręceniem w kółko oraz naruszaniem nietykalności cielesnej innych ludzi. Wśród tików wokalnych występują różne formy schorzenia, m. in. koprolalia, czyli nagła potrzeba przeklinania czy echolalia, charakteryzująca się powtarzaniem przez chorego pojedynczych słów lub zwrotów.